فصل يازدهم در باب آداب ترتيب فرزند و طريق فرزند با مادر و پدر و شرط آن چون فرزنديت متولّد گردد اسمى از اسماى حسنه علم او گردان ، چه از جملهء حقّهاى پدران بر فرزندان تا زمان بلوغ چهار چيز است : اوّل آنك مادر او را از قبيلهء اصيل باصلاح بخواهند . بيت درختى كار در هرگل كه كارى * كزو آن برخورى كان چشم دارى دوم آنك نامى نيكو علم او سازند و به دايگان مهربان و خواجه سرايان سپارند ، و بايد كه اين دايه و مربّى معلول و احمق نباشد تا علّتها و عادات بد و اخلاق غير مرضيه به سبب آشاميدن شير آن معلول و فراگرفتن خوى آن احمق به او متعدّى نگردد و معروض آنها نشود . سيم آنك چون رضاع او تمام شود به تأديب و رياضت او مشغول گردند و فرايض و سنن و قرآنش بياموزند و مقدّمات علمى تعليمش كنند ، آن مقدار كه از دايرهء عوام بيرون آيد . چه بعد از ان او خود بىسعى كسى علم خود زيادت مىسازد . و معلّم سلاح‌ورزى و سوارى ملازمش سازند تا سلاحدارى و سوارى بياموزد ، و خطّ و شنا كردنش بياموزند .